Spel gidsen & Digitale inkt

Review (NL): Alsje's 4-3-3

14-07 11:25, door Guido

De ploeg

Ik heb er voor gekozen om Vicenza te besturen in deze serie tests. Ik ben van plan om een aantal tactieken te testen met dezelfde ploeg en in dezelfde serie van vijf wedstrijden. Vicenza is een ploeg die uitkomt in de Italiaanse Serie B en daar volgens de bookmakers in de middenmoot zal eindigen. Voor deze tactiek heb ik van de maker geen specifieke instructies meegekregen.

Dit is de basiself van Vicenza waarmee ik het seizoen zal beginnen.

De resultaten

Vicenza 5 – 1 AlbinoLeffe
Modena 0 – 2 Vicenza
Vicenza 3 – 0 Rimini
Vicenza 2 – 0 Grosseto
Treviso 2 – 2 Vicenza

Pluspunten

+ De resultaten.

Vier gewonnen, een gelijk, dus 80% van de wedstrijden gewonnen. Dat is een nette score, lijkt me. Okay, het is maar over een serie van vijf wedstrijden, maar toch... Daarnaast heeft de ploeg 14 goals gescoord in deze serie van vijf. Dat levert een gemiddelde van 2,8 gescoorde goals per wedstrijd op. In defensief opzicht zien we dat we in totaal drie treffers moesten incasseren in vijf wedstrijden, hetgeen een gemiddelde van 0,6 tegentreffers per wedstrijd oplevert.

+ Een compacte formatie.

Bij balverlies staat er een heel compacte ploeg. Achterin vier verdedigers op lijn, een sterk blok van twee controlerende middenvelders kort voor de verdediging, tegenstanders hebben het moeilijk om er door te komen. Een gemiddelde van 0,6 tegengoals per wedstrijd ondersteunt deze bewering. Als we de defensieve veldbezetting eens bekijken, dan zien we ook hoe dat komt.

De centrale verdedigers pakken allemaal hun mannetje op, de twee controlerende middenvelders houden hun tegenstanders en de backs pakken eventuele doorkomende vleugelspelers aan. Zolang alle verdedigers in de duels sterker zijn dan hun tegenstanders, zal een tegenstander weinig tot geen kansen krijgen. Nadeeltje van deze vorm van defensieve paartjes vormen is wel dat er amper rugdekking gegeven wordt. Wanneer een centrumverdediger wel rugdekking geeft, komt er ruimte vrij omdat andere spelers zich dan ook anders moeten gaan opstellen.

+ Ideaal op de counter.

Een niet onaanzienlijk aantal van de goals die via deze tactiek zijn gescoord, vielen via counters. De aanvallers van de tegenpartij werden gestuit door het defensieve zesmansblok, waarna de eigen aanvallers met een paar snelle passes in stelling werden gebracht. Uitermate effectief, zeker wanneer de tegenstander je ook de ruimte geeft om lekker te counteren. In dat opzicht had ik niet te klagen, Vicenza heeft geen geweldig hoge reputatie, waardoor de meeste ploegen ook wel durven te voetballen tegen Vicenza en dus ook ruimte weggeven. Een ideaal uitgangspunt voor underdogs.

+ Aanvallende backs.

Je komt het niet vaak tegen, een tactiek waarin de aanvallende ingestelde vleugelverdediger op een fatsoenlijke wijze is verwerkt. Deze tactiek is er zo eentje, de vleugelverdedigers gaan als een soort boemeltreintjes op en neer langs de flanken. Regelmatig zie je zelfs dat een van de verdedigers de achterlijn haalt en een voorzet weet te geven. Leuk om te zien.

Minpunten

- Kwetsbaar in de omschakeling.

Eerder heb ik het al gehad over die backs die als stoomtreintjes langs de zijlijn razen. In balbezit gaan de backs veelvuldig mee naar voren om gevaar te stichten in de vijandelijke verdediging. Dit betekent ook dat ze heel veel ruimte achter zich laten. Om je een ideetje te geven van de minimale hoeveelheid ruimte die de backs in hun rug laten, wil ik even een screenshot laten zien.

Het blauwe vlak vertegenwoordigt de minimale ruimte die wordt weggeven. In het volgend screenshot hieronder zien we een back richting achterlijn gaan, terwijl de andere back ook ruim voor de beide controlerende middenvelders staat geposteerd. Hier is de weggegeven ruimte dus nog groter, zoals weergegeven in het blauwe vlak. Dit hoeft geen probleem op te leveren zolang jouw ploeg de bal heeft.

Dit betekent wel dat de backs bijzonder kwetsbaar zijn in de omschakeling. Zodra de tegenpartij de bal verovert, zullen zij voor de moeilijke taak staan om een gigantische ruimte in hun rug te verdedigen. Een beetje een snelle centrumspits kan naar de vleugel uitwijken en zo op snelheid z’n mandekker kloppen, waarna de rapen gaar zijn.

De vraag is, hoe vaak gebeurt het in een wedstrijd? Het antwoord is simpel, als je een sterke ploeg hebt zal het bijna niet gebeuren. Het probleem dat je wel hebt, is dat die ene keer vaak dodelijk is. Dit kan vrij frustrerend zijn, vooral voor de beginnende managers, die denken dat balbezit en kansenverhoudingen alles zeggen. Kort samengevat, je geeft weinig kansen weg, maar wanneer je een kans weggeeft ligt de bal er bijna altijd in.

Overigens versta ik onder kansen niet een schot op doel, want dat kan ook vanuit een kansloze positie dertig meter van het doel verwijderd worden afgevuurd. Onder doelkansen versta ik een spelmogelijkheid waarbij de aanvallende partij een uitgelezen mogelijkheid krijgt om een doelpunt te scoren, dus echt een uitgespeelde aanval of een 100% flater van de verdediging, maar geen lamme schoten van twintig of dertig meter.

Eigenlijk mag een recensent zich niet bezig houden met het geven van oplossingen. Eigenlijk... Maar goed, mocht ik een oplossing voordragen voor dit probleem, dan zou ik zeggen dat de farrow weg mocht vallen. De opdracht forward runs staat al aangevinkt bij de individuele instructies, dus mocht er de ruimte zijn, dan zal de back hoe dan ook naar voren toe gaan. De farrow zorgt er voor dat de back ALTIJD naar voren gaat, ongeacht of de ruimte aanwezig is.

- Voorspelbare opbouw.

Feit is dat de opbouw van achteruit heel erg voorspelbaar verloopt. Een van de twee centrumverdedigers geeft de bal mee aan een van de twee controlerende middenvelders, die vervolgens een flankspeler inschakelen. Het werkt aardig, zolang de middenvelders en verdedigers niet onder druk worden gezet door een directe tegenstander. De controlerende middenvelders zijn cruciaal in de opbouw, wanneer deze spelers dusdanig onder druk worden gezet zodat ze geen zuivere passes meer kunnen geven, wordt het hele aanvalsspel ontregeld.

- Geen doelpunten uit standaardsituaties.

In de 8.0.1 patch was het vrij lastig om doelpunten te scoren vanuit corners, dus in een poging om dit te repareren heeft SI de plank misgeslagen, big time... We hebben dus te maken met een cornerbug. In FM 2006 hadden we ook al een soortgelijke bug, waar je alle spelers bij de tweede paal moest neerzetten, op eentje na. Deze ene speler kon dan vervolgens vanaf de rand van het strafschopgebied vrij uithalen en scoren. Nu, met de 8.0.2 patch van SI, hebben we te maken met een andere soort bug. Wanneer je een centrumverdediger op Challenge Goalkeeper neerzet en de distribution van de corners op 6 yard box... Nou, zullen we het erop houden dat je centrumverdediger ineens een van je topscorers kan worden... Dus nogmaals, hartelijk dank SI voor deze amusante en gemakkelijk te gebruiken bug.

Enfin, het is dus behoorlijk simpel geworden om doelpunten te maken uit corners, zelfs op meer manieren dan alleen de wijze die hierboven beschreven wordt. Aangezien het zo simpel is geworden om doelpunten te maken uit corners en indirecte vrije trappen, vind ik het een ernstige tekortkoming wanneer een tactiek er in vijf wedstrijden niet een keer in slaagt om uit een dergelijke standaardsituatie tot scoren te komen. In eerdere test met tactieken van Engelse tactici lukte het standaard om twee tot drie keer minimaal te scoren uit hoekschoppen of indirecte vrije trappen, dus aan de spelers ligt het niet. Een tekortkoming in mijn ogen, maar wel eentje die snel gerepareerd kan worden.

- Goede aanvallende backs zijn schaars.

Ze zijn er wel hoor, de aanvallend ingestelde vleugelverdedigers. Een Dani Alves, een Rafinha, een Marcelo, een Maxwell, enfin er zijn wel voorbeelden te bedenken van spelers die deze rol prima kunnen invullen, maar er zijn niet echt veel spelers die deze rol goed kunnen invullen en de meeste spelers die dit kunnen zijn peperduur en spelen bij topploegen. Natuurlijk is dit geen enkel probleem wanneer je zelf ook met een topclub speelt, maar wanneer je zelf niet de beschikking hebt over een topploeg, dan is het moeilijk om de juiste spelers aan te trekken die deze positie op een zinvolle manier kunnen invullen. De meeste vleugelverdedigers komen namelijk aanvallende kwaliteiten tekort om echt een meerwaarde te hebben op deze plek en binnen deze tactiek.

Conclusie

Kort samengevat, een prima tactiek die goede resultaten heeft geproduceerd in deze testserie. Een paar minpuntjes kleven er wel aan deze tactiek en ik schat dat deze tactiek, vanwege de aanvallende backs, het voor topploegen beter zal doen dan voor kleinere clubs, maar al met al een aangename verrassing.

SGN Ads